تاریخچه انجمن معتادان گمنام در چند خط

دوازده قدمی ها, معتادان گمنام دیدگاهتان را بیان کنید

تاریخچه انجمن معتادان گمنام در چند خط

   «Narcotics Anonymous» که به اختصار NA نامیده می شود همان گروهی است که در ایران با نام «معتادان گمنام» مشهور است. NA را می توان یکی از بزرگترین NGOهای دنیا قلمداد کرد که در رسیدن به اهداف خود موفق بوده است. تنها چیزی که برای عضویت در NA نیاز است «آرزوی قطع مصرف مواد مخدر» است. در این گروه ها اعضا یکدیگر را به صورت منظم ملاقات می کنند تا به همدیگر برای پاک ماندن کمک کنند. «پاک» به معنی پرهیز شخص از مصرف هرگونه موادی است که حالت جسمی و ذهنی انسان را دگرگون می کند. عضویت در NA رایگان است و این گروه هیچ گونه حق عضویتی ندارد.

NA برداشتی از AA یا Alcoholics Anonymous است. بنیاد «الکلی های گمنام» یا AA به وسیله دو الکلی به نام های بیل ویلسون و دکتر باب اسمیت پایه گذاری شد. ویلسون طی تجربیات شخصی اش پی برد که الکلی ها می توانند به وسیله به کارگیری پایه های روحانی به صورت چشمگیری بهبود یابند. در بسیاری از «الکلی های ناامید» تجربیات مذهبی و روحانی باعث بازگشت آنها به سوی بهبودی و قطع مصرف الکل بوده است. راهی که به وسیله بنیانگذاران AA مطرح شد براساس حل مشکل دیرینه آنها در اعتیاد به الکل یعنی نداشتن اطمینان، سرخوردگی و بی ایمانی بود. «جیمی کینون» در اواخر دهه ۴۰ میلادی NA را که برداشتی از اصول و مرام AA بود پایه گذاری کرد. برنامه NA به طور رسمی در سال ۱۹۵۳ میلادی در لس آنجلس پایه گذاری شد که ابتدا به صورت یک حرکت کوچک به کار خود ادامه می داد در حالی که امروز به عنوان یکی از بزرگترین و قدیمی ترین سازمان های ترک اعتیاد در دنیا شناخته می شود. در ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۳ آنها نامه ای از بیل ویلسون بنیانگذار AA دریافت کردند که می توانند از اصول و سنت های «الکلی های گمنام» استفاده کنند ولی نه به اسم AA. بعد از آن سازمان رسما نامش را به NA معتادان گمنام تغییر داد. گروه NA در اوایل تاسیس به شدت تحت فشار بود. قانونی در آمریکا هرگونه نشست و برگزاری میتینگ به وسیله معتادان را جرم تلقی می کرد. بنابراین NA که براساس گردهمایی معتادان شکل گرفته بود عملا غیرقانونی بود. در اوایل تشکیل این گروه بسیاری از معتادان در اطراف محل برگزاری نشست ها نگهبانی می دادند تا به وسیله پلیس دستگیر نشوند در حالی که امروز بیش از ۲۱۵۰۰ گروه ثبت شده NA با بیش از ۳۳۵۰۰ نشست هفتگی در ۱۱۶ کشور دنیا وجود دارد.

گروه های NA اعتیاد را به عنوان یک بیماری پیشرفته که اثرات آن بر روی تمام زندگی معتاد از نظر جسمی، ذهنی، احساسی و روحی مشاهده می شود تعریف می کنند. از نظر این گروه معتاد کسی است که زندگی می کند برای مصرف و مصرف می کند برای زندگی. به زبان خیلی ساده یک معتاد کسی است که زندگی اش تحت اختیار مواد مخدر است. یک معتاد از یک بیماری سه بعدی جسم، روح و روان در عذاب است. با این حال NA هیچ راهکاری برای ترک فیزیکی ندارد.

هر معتادی می تواند به وسیله یکی از روش های شناخته شده یا با معرفی آنها به یکی از کمپ های ترک اعتیاد به ترک فیزیکی بپردازد. هدف اصلی NA ایجاد تغییرهای رفتاری و کار کردن روی باورهای شخص معتاد برای در ترک نگه داشتن اوست. اصلی ترین مشکل معتادان بعد از ترک فیزیکی احساس ناامنی، پوچی و خلاء ناشی از ترک مواد مخدر است. NA به وسیله کمک درمانی یک معتاد به معتاد دیگر و در اختیار گذاشتن تجربه ها سعی در پر کردن این خلٲها دارد. نشست های منظم که به وسیله گروه های NA تدارک دیده می شود پایه اصلی عضویت در NA است. در این نشست ها سعی و کوشش در انتقال تجربیات و ایجاد ارتباط نزدیک با معتادان است. تفاوت این گروه با گروه های دیگر در کوشش ویژه آن در برقراری یک شبکه دوستی از گروه هایی است که همدیگر را دوطرفه حمایت می کنند. به نظر NA بیماری اعتیاد می تواند در طول برنامه دوازده قدمی NA متوقف شده و بهبود یابد. در این دوازده قدم هیچ اشاره ای به استفاده از دارو نمی شود. این قدم ها با انتقال تجربیات روحانی و ارتباط برقرار کردن با «قدرت برتر» و تحت تاثیر قرار دادن عقده های روحی و روانی به بهبود معتاد کمک می کنند. علائم بیماری اعتیاد شامل عقده های روحی، اضطراب و ترس های درونی است. معتادان اغلب برای اولین بار زمانی وارد NA می شوند که به انتهای «امید زندگی» خود رسیده اند. وقتی که کاملا احساس بی برنامگی، پوچی، سستی و تخریب شدگی می کنند. احساسی که تلخ تر از زندگی در زندان و حتی مرگ است. استفاده از مواد مخدر و وابستگی افراطی به آن بسیاری از معتادان را به قهقرا و آرزوی «لحظه ای پاکی» می رساند، چیزی که می تواند آنها را به زندگی جدیدی راهنمایی کند. مهمترین عامل در پیوستن به برنامه بهبودی NA احساس ضعف و ناتوانی شخص در برابر مواد مخدر است به همین علت به شدت توصیه می شود تا زمانی که شخص معتاد خود به این باور نرسیده از اجبار وی در پیوستن به این گروه اجتناب شود.

نشست های این گروه به دو نوع باز و بسته تقسیم می شود. هر کسی می تواند در نشست های باز شرکت کند ولی نشست های بسته محدود به کسانی است که اعتیاد دارند. نشست ها در محل های گوناگونی شکل می گیرند مانند پارک ها، مراکز گروهی و خلاصه هر جایی که بتوان در آن نشستی برگزار کرد. جلسات اغلب به صورت به اشتراک گذاشتن عقاید و انتقال تجربیات برگزار می شود. جایی که هر کسی می تواند عقاید شخصی خود را به عنوان یک معتاد با بقیه در میان بگذارد. در بسیاری از جلسات نیز وقت خاصی به برگزاری سالگرد تولد روز پاک بودن یکی از اعضا اختصاص می یابد. شخصی که به مدت زمان معینی پاک بوده است به وسیله اعلام این موضوع به گروه تشویق می شود. در برخی نشست ها برای سالگرد پاک بودن مدالیون یا تراشه های کوچکی که مدت زمان پاک بودن آنها بر روی آن درج شده است به اشخاص هدیه می شود.«ما اینجا جمع شدیم تا شاخ غول اعتیاد را بشکنیم.» و در توجیه این موضوع این را یک یادآوری می داند که هرگز فراموش نکنند با قطع ارتباط با گروه و در تنهایی باز هم به ورطه اعتیاد خواهند افتاد.خدمت کردن یکی از اصلی ترین قسمت های پروسه بهبود در NA است. خدمت «کار درست کردن برای دلیل درست» است و بهترین مثال برای نشان دادن حسن نیت، چیزی که پایه اساسی رهایی در برنامه NA است.خدمت کردن می تواند به سادگی حضور در یک نشست یا جواب دادن به یک تلفن باشد. برای حفظ آنچه داری باید آن را به دیگران ببخشی. این شعاری است که پایه و اساس خدمت کردن را توجیه می کند. هر کسی با در اختیار گذاشتن تجربیات و توانایی های خود به دیگران در واقع خود را در فرآیند بهبودی به مراتب بالاتر و سطح ایمن تری می رساند. «مهم نیست که چه اندازه خوار و ذلیل بوده ایم، ولی ناظر فایده تجربیات خود برای دیگران خواهیم بود.» در این فرآیند «احساس بیهودگی و افسوس برای خود» از بین خواهد رفت.

در این جمعی که از دور و از پشت عینک های سیاه و سفید شاید نامتعارف و بسیار عجیب و غریب به نظر برسد متعارف ترین و زیباترین روابط در جریان است. هر کسی دوست دیگری است و بی هیچ چشمداشت و با تمام وجود انرژی و وقت خود را صرف دیگران می کند..گروه معتادان گمنام هیچ فرقه و مسلک مذهبی نیست. این شیوه تنها یک برنامه روحانی برای بهبود بیماری اعتیاد است. در برنامه NA توسعه دادن یک ارتباط نزدیک با «قدرت برتر» بسیار مهم است. این شیوه توصیه می کند که اعضا درک خود را از «قدرت برتر» ملاک عمل قرار دهند. تنها راهبرد پیشنهادی گروه این است که این قدرت «محبوب» نگهدارنده و بزرگ تر از قدرت شخصی آدم ها است. اعضا کاملا آزادند تا فهم و تصور خود را از «قدرت برتر» که برای آنها کارایی دارد در نظر بگیرند. اساس کار روحانی NA بر کار کردن دوازده قدم است که معمولا به کمک یک راهنما که قبلا این قدم ها را کار کرده است انجام می گیرد.

قدم ها به معتادان برای دست یافتن به یک هوشیاری روحانی،  احساسی و فکری کمک می کند. قدم های ابتدایی که به قدم های روحانی مشهورند بسیار مهم اند و در بالا بردن توانایی های شخص در مهار اعتیاد بسیار موثرند. در سه قدم ابتدایی آمده است: «۱ ما پذیرفتیم که در مقابل مواد مخدر عاجزیم و زندگی مان غیرقابل کنترل شده است. ۲ به این باور رسیده ایم که نیروی برتر از ما می تواند سلامت عقل را به ما بازگرداند. ۳ تصمیم گرفته ایم که اراده و زندگی مان را به مراقبت خداوند به آن گونه که او را درک می کنیم بسپاریم.» این عبارات تنها سرفصل های قدم ها هستند و هر کدام از این قدم ها توضیحات بسیار کاربردی و عملی دارد که با قرار گرفتن در فرآیند بهبودی و عمل به آنها شخص معتاد از مواهب آن بهره مند می شود.در این میان کمک رهجویان به همدیگر از اساسی ترین قسمت های پیشرفت در به کارگیری دوازده قدم است. به همین سبب توصیه شده که اعضای «معتادان گمنام» یک راهنما برای خود پیدا کنند. یک راهنما عضوی از NA است که به دیگر اعضا به وسیله درمیان گذاشتن تجربه ها و توانایی ها، امیدها و انتظاراتی که در راه بهبودی باید از خود داشت و ارائه راهنمایی هایی در راستای دوازده قدم کمک می کند.در قدم های چهارم و پنجم شخص ترازنامه ای اخلاقی، جست وجوگرانه و بی باکانه از خود تهیه می کند و چگونگی دقیق خطاهایش را در مقابل خداوند خود و یک انسان دیگر که اغلب راهنمای خود است اقرار می کند. این اقرار باعث نوعی تصفیه روانی می شود. رهجو در این حالت با در میان گذاشتن خطاهایش نوعی سبکی روحی و روانی را تجربه می کند و در واقع پالایش روحی می شود و برای مراحل بعدی طی طریق روحانی خویش آماده می شود. در قدم های ششم و هفتم شخص با آمادگی کاملی که از طی مراحل قبل به دست آورده از خداوند درخواست می کند تا کلیه نقایص و کمبودهای او را مرتفع سازد. در قدم های هشتم و نهم رهجو فهرستی از نام کسانی را که به آنها آزار رسانده است تهیه کرده و سعی می کند در هر کجا که امکان دارد از آنها جبران خسارت نماید. در قدم دهم رهجو به تهیه ترازنامه شخصی خود ادامه می دهد و هرگاه در اشتباه باشد سریعا آن را می پذیرد. اما شخص معتاد که اینک به توانایی های بالقوه خود پی برده و مراحل بسیار سختی را از نظر روانی طی کرده است قدم های یازدهم و دوازدهم را برمی دارد تا به آزادی اندیشه و رستگاری روح برسد. در این قدم ها رهجو کوششی را برای تعمق هرچه هشیارانه تر و ارتباط نزدیک تر با پروردگار انجام می دهد و تلاش می کند تا آنچه را خداوند می خواهد دریابد و به انجام برساند و در نهایت به یک بیداری روحانی که در اثر این قدم ها به آن دست یافته برسد  و پیام NA را به معتادان دیگر برساند. طی تمامی این مراحل شخص رهجو باید از نظر مصرف مواد مخدر «پاک» باشد. نمونه ای از اشتراک دردها و تجربیات انسان هایی است که از هر اجتماعی طرد شده اند و تنها جایی که آنها را با همان هویت اصلی و بدون سرزنش می پذیرد گروه همدردان شان است. جایی که او را به واسطه معتاد بودن سرزنش نمی کنند و مجوز ورود هر کس به این جمع تنها آرزوی قطع مصرف مواد است. گمنامی یکی از سنت های روحانی NA است. اعضا در جلسات تنها خود را با نام کوچک معرفی می کنند. هیچ رهجویی نسبت به دیگری برتری ندارد و هیچ معتادی قادر به بهبودی نیست مگر با دوستی و پیروی از اصول روحانی. بنیاد «معتادان گمنام ایران» از دوازده سال پیش فعالیت خود را در ایران آغاز کرده است و تقریبا امروز در سراسر شهرهای ایران و حتی در بسیاری از روستاها مراکز و گروه های NA به فعالیت مشغولند که با مراجعه به سایت  WWW.nairan.org  می توان از ساعت و محل برگزاری جلسات در هر شهر اطلاع حاصل کرد«بزرگترین هدف هر گروه NA رساندن پیام به معتادانی است که هنوز رنج می برند. پیام معتادان گمنام این است: راه دیگری هم برای زندگی وجود دارد.»

بخش دیدگاه ها بسته است.

WP Theme & Icons.FoxTheme and Localized by Behrang Yarahmadi
خروجی نوشته ها خروجی دیدگاه ها